Wydarzenia

JESIENIARY’25 – impresje.

JESIENIARY okazały się nie tylko wielkim przeżyciem estetycznym i emocjonalnym dla uczestników tego wydarzenia, były nie tylko zderzeniem z profesjonalną sceną, aktorami i współczesną dramaturgią stanowiącymi prawdziwe wyzwanie dla naszych serc i umysłów, zapisały się również w kronice naszych senioralnych przypadków jako ciepłe, pełne przyjaźni i serdecznych gestów spotkanie towarzyskie. Od początku, od wejścia spod spowitego chmurami i mżawką szarego listopada, elbląska scena witała nas jasnymi, nowoczesnymi wnętrzami, światłem, kolorami oraz przyjazną atmosferą, a pracownicy teatru okazywali się serdeczni, uczynni, uśmiechnięci i bardzo wytworni wobec nas. Mieliśmy całą teatralną przestrzeń oddaną do dyspozycji. Stawaliśmy do zdjęć na czerwonym dywanie na tle „ścianki” niczym podczas filmowej gali, korzystaliśmy z windy udając się do foyer Małej Sceny, gościliśmy się w otwartej specjalnie dla nas, przy tak rannej godzinie, teatralnej kawiarence.

W trwającym dwie godziny spektaklu przewidziany był 20-minutowy antrakt, ten czas wykorzystaliśmy na rozmowy, zawarcie nowych znajomości, odnowienie dawnych kontaktów. Wymienialiśmy się wrażeniami odniesionymi w trakcie prezentacji pierwszego aktu, omawialiśmy sceny, które nas poruszyły lub wywołały przelotny śmiech.

Serdecznie dziękujemy naszym opiekunom, którzy dbali o nas i tworzyli atmosferę sprzyjającą godnemu świętowaniu Dnia Seniora: Pani Sylwii Rzodkiewicz – z Dziennego Domu Senior+, Pani Monice Adamczyk – z DPS w Tolkmicku, Panu Mirosławowi Sępce – z WTZ w Tolkmicku, Paniom Annie Lamp i Marcie Górzan z Domu Pomocy Społecznej przy ul. Pułaskiego w Elblągu, Pani Dorocie Sztanderze i Panu Zdzisławowi Bryl – z WTZ we Władysławowie oraz Pani Małgorzacie Barchanowicz – z DPS „Niezapominajka” w Elblągu. 

Szczególne wyrazy uznania za przebytą drogę i najliczniejszą reprezentację należą się Pani Monice Matwiejuk ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Tardzie.

Wyrażamy prawdziwe uznanie dla Dyrektora elbląskiego teatru – Pana Pawła Kleszcza oraz dla współorganizatorki wydarzenia – Pani Laury Sieczkowskiej.

Dziękujemy za przyjęcie naszego zaproszenia Paniom Annie Komycz i Urszuli Gogol z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Elblągu.

Za miód (lany na nasze uszy i prawdziwy) uszanowania należą się Panu Markowi Sarnowskiemu ze Starostwa Powiatowego w Elblągu.

Nad całością wydarzenia czuwał główny organizator: Pan Tomasz Jastrzębski – Dyrektor Domu Pomocy Społecznej w Tolkmicku.

I sprawa kluczowa: „JESIENIARY’25” odbyły się pod Honorowym Patronatem Starosty Elbląskiego. Panu Staroście Maciejowi Romanowskiemu bardzo dziękujemy za życzliwość i finansowe wsparcie. Chociaż nie mógł być z nami Jego obecność wśród nas była cały czas wyczuwalna.

Teraz przed nami wyjazd na zabawę w stylu lat 70. XX wieku zorganizowaną przez „Niezapominajkę” w czwartek 20 listopada. A później będziemy mogli zamienić się w prawdziwe Jesieniary i Jesieniarzy: zasiądziemy w fotelu, okryjemy się kocykiem, zaparzymy gorącą herbatę z imbirem lub kakao i sięgniemy po sprzyjającą jesiennej zadumie książkę. Tym, którym brakuje weny podpowiadamy lekturę opowiadań napisanych z myślą o seniorach przez słynną szwedzką pisarkę Tove Jansson (to ta od Muminków):

W zbiorze opowiadań zatytułowanych „Podróż z małym bagażem” napisała ona tak:

Właściwie chodzi wyłącznie o to, żeby nie poddać się zmęczeniu, nigdy nie dopuścić do braku zainteresowania, do obojętności, nigdy nie zagubić swojej bezcennej ciekawości, bo wtedy człowiek sam sobie pozwala umrzeć”.

Dariusz Barton

Nasi goście z Tardy
Nasi goście z Tardy na tle scenografii.
Widzowie w pierwszym rzędzie
Pan Jan usadowiony w pierwszym rzędzie, najbliżej sceny.
Pan Jan raz jeszcze, bardzo skupiony.
Reklama teatralnej kawiarenki.
Kierunek – teatralna kawiarenka.
Uczniowie w kawiarence
W kawiarence tłumnie – dominują uczniowie z elbląskich szkół.
Rozmowy w trakcie antraktu
Zagrać na pianinie czy nie ? – zastanawiają się nasi goście z PCPR oraz WTZ we Władysławowie.
Goście z DPS przy ul. Pułaskiego
Pani Marta z DPS przy ul. Pułaskiego pilnuje swoich podopiecznych.
Widzowie odpoczywają w czasie przerwy.
Łapiemy oddech przed uderzeniem emocji w drugim akcie.
Pan Dyrektor DPS w Tolkmicku.
To nasi ludzie, z DPS w Tolkmicku, mają baczenie.
Opiekunka ze ŚDS w Tardzie.
Pani Monika ze ŚDS w Tardzie.
Opiekunki w akcji – Pani Monika, Pani Sylwia i Pani Małgorzata.
Widzowie podczas antraktu.
Pani Anna z PCPR oraz Pani Dorota i Pan Zdzisław z Władysławowa.
Koniec przerwy  w spektaklu, widzowie wracają na miejsca.
Przerwa dobiega końca, wracamy na widownię.
Młodzi i seniorzy razem.
Młodzi i seniorzy razem.
Aktorzy po spektaklu.
Spektakl dobiegł końca, na scenie pojawił się Pan Dyrektor Teatru i aktorzy.
Spotkanie po spektaklu.
Spotkanie po spektaklu z aktorami – reakcje widowni.
Widzowie opuszczają Małą Scenę.
JESIENARY dobiegły końca, do zobaczenia za rok.
To nie jest czaszka z Connemary, to czaszka namalowana w 1887 roku przez Vincenta van Gogha.
To może być przyjemna lektura na dalszą część jesieni.